266اعمال ديگر- بر پايۀ تقوا تنظيم شده باشد إِنَّمٰا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ¹.

دو. تجلّى ايثار و تسليم

«قربانى»، رمز ايثار و از خودگذشتگى در ابعاد مختلف، دادن داشته‌ها در راه معبود و فداكارى مالى، جانى، روحى و ... در راه او است. ابراهيم وار بودن در پيشگاه الهى و گذشتن از فرزند، مقام، موقعيت، شغل، آبرو، پول و ... روح و حكمت قربانى است. قربانى انسان، نشانۀ اين است كه تا سر حد گذشت و ايثار از همه چيز، در راه خدا آماده و حاضر است و اگر به اين مرحله برسد، چيزهايى كه سخت مورد علاقۀ او است، مانع خداپرستى او مى‌گردد. پس در دل مى‌گويد:اى خداى من! همچنان كه اين قربانى را درراه تو مى‌دهم؛ حاضرم بدون هر گونه سستى و تعلّل، از همه چيز خود بگذرم و حتّى خون خود را براى دفاع از دين تقديم كنم: «بسم الله وجّهتُ وجهي للذي فطر السماوات و الاَرض حنيفاً مسلماً وما انا من المشركين انّ صلاتي و نسكي و محياي و مماتي لله ربّ العالمين».

از طرفى تسليم شدن در برابر دستور حضرت حق وخشنودى به جهت اطاعت از فرمان‌هاى او، درقربانى از اهميت به سزايى برخوردار است؛ چنان كه پيامبران بزرگ الهى، فرمان خدا را با جان و دل پذيرفتند ودربرابر آن، خاشع و خاضع بودند. در اين باره قرآن مجيد مى‌فرمايد: «اى اهل ايمان! حرمت و حدود شعائر خدا را از بين نبريد و متعرض هدى و قربانى حجّاج نشويد؛ ]همچنين [متعرّض زائران خانۀ الهى نشويد؛ زيرا غرض و مقصد آنان از آوردن هدى و سوق و قربانى وآمدن به مكّه طلب فضل و رضاى خداوند است» يَبْتَغُونَ