231دربارۀ اسرار و حكمتهاى وقوف در عرفان، مىتوان به موارد زير اشاره كرد:
يك. سرزمين اميد و رحمت
امام على(ع) از پيامبر(ص) پرسيد:اى رسول خدا! كداميك از اهل عرفات جرم بزرگى دارد؟ حضرت در پاسخ فرمود: كسى كه از عرفات بازگردد، در حالى كه قطع دارد، بخشيده نشده است» و به فرمودۀ امام صادق(ع): يعنى از رحمت الهى مأيوس شود». 1
اين سرزمين محل بخشش گناهان است؛ بلكه از نظر پيامبر(ص) برخى از گناهان جز در عرفات بخشيده نمىشود. 2
آن حضرت مىفرمايد: «هيچ روزى مثل عرفه نيست؛ چه اينكه بيشترين افراد در اين روز از آتش نجات مىيابند». 3
امام صادق(ع) فرموده است: «هر كس در ماه رمضان بخشيده نشد، تا ماه رمضان سال بعد آمرزيده نمىشود؛ مگر آنكه در عرفات حاضر شود». 4
آرى در عرفات نه تنها حجگزاران در لحظات آغازين عرفات بخشيده و مشمول رحمت الهى مىكردند؛ بلكه خانواده و همشهريان آنان نيز بخشيده مىشوند: «هيچ مرد مؤمنى از اهل هر روستا و شهرى كه باشد، در عرفات وقوف نكند؛ جز آنكه خدا اهالى مؤمن آن محل را ببخشايد و هيچ مرد مؤمنى از خانواده با ايمان در عرفات وقوف نكند، مگر آنكه خدا مؤمنان از آن خاندان را بيامرزد». 5