174مادى انسان مى‌طلبد كه شكار كند؛ لذا اجازه شكار براى تأمين اين نياز داده شده است: وَ إِذٰا حَلَلْتُمْ فَاصْطٰادُوا ؛ ¹ البته در غير حرم الهى كه حرم مأمن براى همه است.

8-2. ايجاد امنيت براى همه

صيد حيوان از جمله محرماتى است كه هم در حرم حرام است و هم در حال احرام. امام صادق (ع) به يكى از يارانشان مى‌فرمايد: «لا تستحان شيئا من الصيد و انت حرام و لا انت حلال في الحرم و لاتدلن عليه محلا و لا محرما فيصطاده و لا تشر اليه فيستحل من اجلك فان فيه فداء لمن تعمده» .قرآن مى‌فرمايد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزٰاءٌ مِثْلُ مٰا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مٰا دُمْتُمْ حُرُماً . ²

از آنجا كه قرآن مى‌فرمايد: وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً ³، حرم مأمن الهى است و حج‌گزار نيز با احرام خود در حريم حرم الهى قرار مى‌گيرد كه: «الحاج في ضمان الله عزوجل» . حال كه حرم مأمن است و حاجى در حريم امن الهى قرار مى‌گيرد، اين امنيت بايد براى همه باشد. امام صادق در تفسير آيه مى‌فرمايد: «.... و من دخله من الوحش و الطير كان آمنا من ان يهاج او يؤذي حتي يخرج من الحرم» . ⁴نه تنها حيوانات در حرم در امان هستند؛ بلكه گياه و درخت و حتى حشرات نيز بايد در امان باشند و پوشيدن سلاح هم -كه چهره ظاهر را از نماى امنيت سلب مى‌كند- ممنوع است.