121 الْحَجِّ. ¹به دنبال آن يكى از آداب ميهمانى رفتن را تذكر مى‌دهد: وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقىٰ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا. ²به فرمودۀ امام صادق (ع): حج مهمانى خداوند است و حاجى مهمان او است: «رجل حج او اعتمر فهو ضيف الله» . ³پس ادب اين ميهمانى نيز در اين است كه از درب ورودى بر اهل خانه و بر ميزبان وارد شويم، و ميقات مدخل و درب ورودى براى وارد شدن به مناسك حج و حرم الهى است؛ يعنى، خداوند مكان‌هاى خاصى را معين فرموده كه حاجى بايد آن اماكن را مرز ورودى به حج و حرم الهى قرار دهد و بدون گذر از آنها، ورود به حرم حرام است.

سه. حفظ حرمت حرم و حريم الهى

امام صادق(ع) مى‌فرمايد: «وجب الاحرام لعلة الحرم» . ⁴سپس مى‌فرمايد: حق اين حرمت دارى آن‌گاه ادا مى‌شود كه حرمت را قبل از ورود به حرم و از زمان و مكانى كه تعيين شده، پاس بداريم: «من تمام الحج و العمرة ان تحرم من المواقيت» . ⁵پس ميقات مكانى است براى پاس داشتن حرمت حرم و كعبه و شايد يكى از اسرار فضيلت مسجد شجره (ذوالحليفه) بر ساير مواقيت، اين باشد كه زائر را زودتر از ديگر مواقيت، به پاسدارى از حرمت حرم و كعبه دعوت مى‌كند.

چهار. قرارگاه گفت‌وگو با خداوند

براى حاجى و زائر بيت الله، «ميقات» قرارگاهى براى گفت‌وگو با خداوند است. قرآن درباره گفت‌وگوى موسى(ع) با خداون‍--د در