92كرديد هرگز گمراه نخواهيد شد: «كتاب خدا» و «سنّت من».
در روايات شيعى و بعض روايات غير شيعى به جاى «سنت»، «عترت» است. اگر مسلمانان رعايت اين امانت را نكنند و مردم را به عدالت بخوانند، مانند كسى هستند كه چيزى بگويد و به گفتار خود عمل نكند.
آيا مهم نيست؟ آيا به نظر شگفت نمىآيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين سفر در حجّةالوداع، در خطبهاى كه جملههاى آن نشان مىدهد كه آخرين خطبۀ اوست، مساوات را ميان مسلمانان توصيه مىكند. از اين شگفتتر اينكه به چشم خود مىبينيم آن مبدأ اساسى - مساوات - را كه پيغمبر بدان توصيه فرمود و مسلمانان آن را پذيرفتند، پس از گذشتن چهارده قرن، بر زندگانى امروز ما نيز منطبق است.
مسلمانان در عرفه مىايستند. شعار آنان برادرى است.
وقتى به عرفه برسيد شهرى از چادر را مىبينيد كه همان شب در آنجا ساخته شده است. شهرى با خيابانها و كوچههاى مشخص، اينجاست كه ارزش كار مطوّفان و كاركنان ايشان معلوم مىشود. اين كار مطوف است كه در عرفات زمينى يا زمينهايى را مشخص كند. در آن چادر، لوازم پخت و پز و آشپزخانه و وسايل درمان را براى