90سخن رسولخدا به حقيقت پيوسته است؛ حقيقتى كه پيش از اين ايام، به ذهن هيچ انسانى نمىرسيد.
خدا مكه را به دست پيغمبر خود فتح كرد و از آن پس مناسك و اعمالى كه در آنجا انجام مىشد رنگ اسلامى به خود گرفت و مردم؛ يعنى خادمان كعبه و بازرگانان قريش كه در آغاز مخالف اين دين بودند، بدان عمل كردند. وقتى مكه فتح شد و دشمنان محمد صلى الله عليه و آله تسليم شدند، رسولخدا نه تنها نسبت به آنان اهانتى روا نداشت و ستمهايى را كه بدو كرده بودند ناديده گرفت، بلكه آنان را اهل حرم خدا خواند؛ حرمى كه در آنجا برترى به مال و تبار نيست.
پيش از اسلام، بازرگانان قريش كه خود را خادم كعبه مىدانستند و خوراك و وسائل آسايش زائران خانۀ كعبه را فراهم مىكردند، به ديگر مردم برترى و فخر مىفروختند.
خانۀ كعبه را جزو املاك خود به حساب مىآوردند و پيوسته مىكوشيدند امتيازى بر امتيازات خود بيفزايند.
اكنون دو نمونه از دهها امتيازى را كه قريش به خود داده بود مىنويسيم:
* مردم معتقد بودند كه طواف خانۀ كعبه بايد با جامۀ پاك باشد و جامه وقتى پاكيزه بود كه يكى از تيرههاى قريش آن را به طواف كننده بدهد. حالا اگر اين قبيلهها از