142حيات و شب برات، شب هجرت و شب برائت، شب آغاز و شب انجام، شب وحى، شب پيام، شب كوشش و شب اراده، شب تصميم و شب تسليم، شب آماده و شب پيروزى، شب ثمر و شب حضر، شب غوغا و شب فرياد، شب بيدارى و شب خاموشى، شب عشق و شب قيامت، شب عقل و شب سلامت، شب گفتن و شب شنيدن، شب تابان، شب رخشان، شب آرزو، شب آرمان، شب دل و شب ميزان است.

شبى است كه بايد «انتخاب» كرد، از زمين «پست» خاكى دل بريد و به وسيع‌ترين پهنه‌هاى معنويت «عروج» كرد. شب مشعر شبى است كه همراه با «ايمان» الهى «اميد» در قلب انسانى نفوذ مى‌كند و آنگاه با همان «اميد» و «آرمان» بايد به «جهاد» پرداخت.

شب محشر، شب اكبر، شب وعد، شب وعيد، شب سعد و شب سعيد، شب حل و شب حرم، شب تحيّت، شب سلام، شب امان، و شب زمان، شب خالق و شب مخلوق، شب حلق و شب تقصير، شب ذكر و شب فكر، شب حمد، شب شكر، شب فاتحين و شب وارثين، شب مقصود و شب مطلوب، شب انبياء شب اوصياء، شب عرب و شب عجم، شب جود و شب كرم، شب وتر و شب فرد، شب غالب، شب مغلوب، شب صبر و شب استقامت، شب اسرار، شب احرار، شب ميعاد، شب موعود، شب مسعود و شب مولود، شب مشكور، شب شعور و شب مشعر، شب اول، شب آخر، شب كعبه، شب منىٰ، شب سعى و شب صفا.