295كجا مى‌شود پيدا كرد؟ از اين فرصت بايد همه استفاده كنند. شما كه ميزبانان و ميهمانداران و خدمتگزاران حجاج هستيد، اين نكات را بايد دايم به يكايك آنها يادآور شويد. زلال معنويت و هدايت به‌وسيله‌ى اين مجموعه‌هاى مؤمن و علاقه‌مند، بايد دايماً به سوى دلهاى تشنه‌ى حجاج روانه شود. خيلى از اين فرصتها در اختيارات امت اسلامى هست كه اگر از آنها استفاده بشود، امت اسلامى همان چيزى خواهد بود كه قرآن براى او خواسته است: فَلاٰ تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ يا وَ لاٰ تَهِنُوا وَ لاٰ تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ ؛ شما برترين هستيد. البته نه برترين به خاطر نژاد، نه برترين به خاطر اين‌كه با خدا خويشاوندى‌يى داريد - هيچ‌كس از آحاد آفرينش، نسبت ويژه‌يى با خدا ندارد - اما شما برترين هستيد، به خاطر انتساب به مكتبى كه مى‌تواند بشريت را در عصر حيرتش نجات بدهد؛ مى‌تواند در طول قرون، مشعل هدايت را به دست انسانها بدهد و آنها را خوشبخت كند و به نقطه‌ى امن و امان و تكامل برساند؛ اين امتياز شماست. بقيه‌ى اديان، مقدمه‌ى ورود اين دين در معرض انديشه‌ى بشريت بود - «أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ» - به خاطر اين‌كه اين ايمان در اختيار شماست؛ از اين بايد استفاده كنيد.
قرآن انسان را هدايت مى‌كند
همين ايمان است كه مى‌تواند قدرتهاى شياطين و فراعنه را خرد كند و در هم بشكند؛ همچنان‌كه شكست. روزهاى ظهور اسلام، چه كسى خيال مى‌كرد جمع معدود مظلوم كم‌قوتّى در يك گوشه‌ى مكه، به بركت اين آيات الهى بتوانند بزرگترين تمدن زمان خود را به‌وجود بياورند و مدنيت بشرى را ارتقاء و رشد بدهند و اين قلمرو عظيم و اين رمعه‌ى وسيع را به‌وجود بياورند و اين‌طور در عمود زمان، با عزت و افتخار باقى بمانند؟ عده‌يى خيال مى‌كردند بزودى همه چيز از بين خواهد رفت؛ اَلظّٰانِّينَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِ ؛ خيال مى‌كردند پيغمبر در هر يك از حوادثى كه برايش پيش آمد، موفقيتى به‌دست نخواهد آورد؛ بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَداً .
وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً ؛ آنهايى كه به خداى متعال سوءظن دارند، آنهايى كه اهميت و ارزش گوهر گرانبهاى دين را نمى‌دانند، همان «قَوْماً بُوراً» هستند؛