99به عترت؛ يعنى آنان را دوست بداريم و به هدايت هايشان توجه كنيم تا هدايت يابيم. 1»
همين مضمون نيز از حسن بن على سقاف شافعى رسيده است. 2»
6 - بقاى عترت تا روز قيامت
تعبير به «لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض» دلالت بر بقاى عترت طاهره تا روز قيامت دارد، زيرا در صورتى كه زمان از عترت خالى باشد، لازم مىآيد بين كتاب و عترت افتراق و جدايى حاصل شود و اين معنا با صريح حديث در عدم افتراق و جدايى بين آن دو منافات دارد.
ابن حجر مىگويد: «در اين حديث اشاره جدانشدن كسانى از اهل بيت با قرآن است كه اهليّت براى تمسّك به او تا روز قيامت داشته باشد؛ همانگونه كه كتاب عزيز اين چنين است. در روايات آمده است كه اهلبيت امان براى اهل زميناند. . . . 3» همين معنا از سمهودى شافعى نيز رسيده است. 4
7 - أعلميّت اهلبيت عليهم السلام
در برخى از روايات جملۀ «لا تعلّموهم فإنّهم أعلم منكم» آمده است كه دلالت بر اعلميّت اهل بيت عليهم السلام بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله دارد، خصوصاً اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله آنان را به كتاب خدا مقرون ساخته و در حقيقت آنان را عِدل كتاب خدا و مفسّر آن معرفى كرده است.
ابن حجر مىگويد: «. . . هر كدام از كتاب و عترت معدن علوم لدّنى و حكمتهاى بزرگ و عالى و احكام شرعىاند. 5»