62مى‌گيرد تا با اختيارشان در خارج ايجاد شود و مستلزم وقوع مراد در خارج به‌طور جبر نيست. به تعبير ديگر، در ارادۀ تكوينى بين ارادۀ مريد و تحقق مراد در خارج چيزى واسطه نيست، برخلاف ارادۀ تشريعى كه اراده و خواست مكلّف واسطه است.

ارادۀ در آيه، تكوينى است نه تشريعى، زيرا تشريعى به افرادى خاص، اختصاص ندارد و شامل همه مردم است؛ خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ مٰا خَلَقْتُ اَلْجِنَّ وَ اَلْإِنْسَ إِلاّٰ لِيَعْبُدُونِ ¹؛ «و من جنّ و انس را نيافريدم مگر براى اين‌كه مرا به يكتايى پرستش كنند» .

ج) ارادۀ تكوينى خداوند از تحقق مراد تخلّف‌بردار نيست؛ خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ؛ «فرمان نافذ خدا چون ارادۀ خلقت چيزى را كند به محض اين‌كه گويد: موجود باش، بلافاصله موجود خواهد شد» .

د) پيامبر صلى الله عليه و آله آيۀ تطهير را تنها بر اهل‌بيت خود على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام منطبق ساخت.

ه‍) رجس، در لغت به معناى قذارت است و آن عبارت از شكل و هيئتى در شىء است كه موجب اجتناب و تنفر از آن مى‌شود. ²

قرآن رجس را در قذارت و پليدى ظاهرى و معنوى - هر دو - به كار برده است.

براى مثال در مورد رجس مادى؛ مى‌فرمايد: أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ؛ ³يا گوشت خوك كه پليدى است. و در موردى رجس معنوى؛ مى‌فرمايد: وَ أَمَّا اَلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزٰادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ كٰافِرُونَ؛ ⁴«و امّا آنان كه دل‌هايشان به مرض [شك و نفاق] مبتلا است بر خبث ذاتى آنها خباثتى افزود تا به حالِ كفر جان دادند» .

در مقابل، طهارت نيز در امور مادى و معنوى - هر دو - به كار گرفته شده است؛ علامۀ طباطبايى رحمه الله مى‌فرمايد: «رجس عبارت است از درك نفسانى يا اثر شعورى كه ناشى از تعلق قلب به اعتقاد باطل يا عمل پست است و از آن‌جا كه الف و لام در «الرجس»