96صفىالدين اردبيلى، با سيصد نفر به منظور ايجاد يك كشور مستقل و مقتدر شيعه، از اردبيل قيام كرد و كشورگشايى و برانداختن ملوكالطوايفى ايران را آغاز نمود. پس از جنگهاى خونين با پادشاهان محلى و بويژه پادشاهان «آلعثمان»، موفق به ايجاد كشورى متحد و شيعهمذهب، گرديد. 1
پس از درگذشت شاه اسماعيل صفوى پادشاهان ديگرى از سلسلۀ صفوى تا اواسط قرن دوازدهم هجرى سلطنت كردند و يكى پس از ديگرى رسميت مذهب شيعۀ اماميه را تأييد و تثبيت نمودند. زمانى كه در اوج قدرت بودند (زمان شاهعباس كبير) توانستند وسعت اراضى كشور و آمار جمعيت را به بيش از دو برابر ايران كنونى برسانند. 2
گروه شيعه، در اين دو قرن تقريباً در ساير نقاط كشورهاى اسلامى به همانحال سابق با افزايش طبيعى خود باقى بوده است.
در سه قرن اخير، پيشرفت مذهبى شيعه به همان شكل طبيعى سابقش بوده است.
تشيع در ايران مذهب رسمى شناخته مىشود، و همچنين در يمن و عراق اكثريت جمعيت را شيعه تشكيل مىدهد و در همه ممالك بهويژه مسلماننشين، تعداد قابل توجهى را به خويش اختصاص داده است.