70علم و فضلش شك نكرده است... .» ¹

خزيمة بن ثابت نيز پس از بيعت با امام على عليه السلام مى‌گفت: «ما كسى را برگزيديم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله او را براى ما برگزيد.» ²

امام على عليه السلام به كوفه آمد و آن شهر را محلّ اقامت خود، به‌عنوان پايتخت، انتخاب نمود؛ تا آنكه بتواند تشيع را در عراق گسترش داده و خود را نيز به اهل عراق معرفى نمايد. از طرفى كوفه منطقه‌اى سوق‌الجيشى بود، و چون كلّ عراق نيز به شام نزديك بود، آن حضرت خواست تا علاوه بر عراق؛ شام را نيز تحت نظر قرار دهد.

بعد از ورود امام على عليه السلام به عراق، مردم با ملاحظۀ امام على عليه السلام به عنوان قهرمان سياست، در مقابل استيلاى شاميان از او حمايت كردند و مدّتها از حاميان مذهبى امام على عليه السلام بودند.

پس از جنگ جمل، اصطلاح شيعۀ علىّ عليه السلام شامل همۀ كسانى مى‌شد كه از على عليه السلام در مقابل عائشه حمايت مى‌كردند. علاوه بر آن به اشخاص و گروه‌هاى غيرمذهبى كه به دلائل سياسى از على عليه السلام حمايت مى‌كردند، لفظ شيعه اطلاق مى‌گرديد.

در اين مفهوم وسيع بود كه كلمۀ شيعه در سند حكميّت در صفين به‌كار رفت. ده سال بعد، زمانى كه شيعيان شروع به تثبيت موقعيت اسمى خود كردند، كوشش‌هايى براى جدايى حاميان على عليه السلام صورت گرفت و بين حاميان مذهبى و غيرمذهبى وى تمايزى حاصل شد.

امام على عليه السلام در طول چهار سال و نه ماه حكومت خويش، اگرچه نتوانست جامعۀ اسلامى را به صورت اوّل خويش بازگرداند، اما به موفقيت‌هاى مهمّى دست يافت كه عبارتند از:

1 - معرفى‌كردن شخصيت واقعى رسول خدا صلى الله عليه و آله براى مردم.

2 - تبيين احكام فراموش‌شدۀ اسلام.

3 - جلوگيرى از بدعتها و تحريف‌هاى دينى درحدّ امكان.