357
جواب
اوّلاً: حمل خيريّت بر شمول استغراقى؛ خلاف متبادر از روايت است، زيرا اگر كسى بگويد: زيد از عمرو اعلم است، اين بدان معنا نيست كه تمام مسائل اين‌چنين است.
ثانياً: خيريّت دليل بر حجيّت نيست، زيرا حجيّت موضوعى كه مورد بحث است، تنها با عصمت سازگارى دارد.
ثالثاً: خيريّت قرن اوّل در مقابل قرن‌هاى بعدى نسبى است، نه مطلق؛ بدين معنا:
كسانى‌كه در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله بودند نسبت به عصرهاى بعد بهترند، نه اين‌كه به‌طور مطلق كاملند.
2 - مسلم در صحيح به سند خود از سعيد بن ابى‌برده از پدرش نقل مى‌كند: نماز مغرب را با رسول خدا صلى الله عليه و آله به‌جاى آورديم؛ آن‌گاه با خود گفتيم: چه بهتر است كه در مسجد بنشينيم تا نماز عشا را نيز با رسول خدا صلى الله عليه و آله به‌جاى‌آوريم. پيامبر صلى الله عليه و آله بر ما وارد شد و فرمود: هنوز اين‌جا نشسته‌ايد؟ عرض كرديم: اى رسول خدا! نماز مغرب را با شما به‌جاى‌آورديم، خواستيم كه نماز عشا را نيز با شما به‌جاى‌آوريم. حضرت ما را تحسين كرد؛ آن‌گاه سر به سوى آسمان بلند كرده و فرمود: ستارگان امانان آسمانند و هرگاه آنان از بين روند نظام آسمان برهم‌مى‌خورد. من نيز امان براى اصحابم مى‌باشم، هرگاه از ميان آنان بروم به آنچه وعده داده شده‌اند خواهند رسيد و اصحاب من امان اين امت‌اند و هر وقت اصحابم از دنيا رحلت كنند به امتم آنچه وعده داده شده خواهد رسيد. 1
جواب
اوّلاً: حديث به‌دليل وجود ابى‌برده ضعيف است، زيرا او به جرائم سنگين مشهور است. او كسى است كه در كشتن صحابى بزرگوار «حجر بن عدى» و اصحابش دست داشته، زيرا به دروغ بر ضدّ آنها شهادت داده است. 2