350و غضب مى‌آورد.»
4 - وَ إِذٰا رَأَوْا تِجٰارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْهٰا وَ تَرَكُوكَ قٰائِماً...؛ 1«و هنگامى كه تجارت يا لهوى ببينيد به سوى آن رفته و تو را ايستاده رها مى‌كنند.»
(ب) روايات
هم‌چنين از روايات به طور وضوح استفاده ميشود كه صحابه عصمت از معصيت و خطا نداشته‌اند.
بخارى به سند خود از ابى حازم نقل مى‌كند: از سهل بن سعد شنيدم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: من نظاره گر شما در كنار حوض كوثرم. هر كس بر آن وارد شود، آب آن خواهد آشاميد. و كسى‌كه از آن بياشامد هرگز تشنه نخواهد شد. گروهى بر من وارد مى‌شوند كه من آنان را مى‌شناسم و آنها نيز مرا مى‌شناسند؛ آن گاه بين من و آنان حائل مى‌شوند...
مى‌گويم: ايشان از من هستند خطاب مى‌رسد: اى پيامبر! تو نمى‌دانى كه چگونه اينان بعد از تو دين را تغيير و تبديل نمودند. من هم مى‌گويم: واى واى! بر هر كسى كه بعد از من دين را تغيير و تبديل كند. 2
تفتازانى مى‌گويد: «برخى از صحابه از حقّ منحرف شده و به ظلم و فسق گرفتار شدند و علّت آن كينه، عناد، حسد، لجاجت، طلب رياست، سلطنت و ميل به لذت‌ها و شهوات بوده است، زيرا تمام صحابه معصوم نبوده و نيز هركسى كه پيامبر صلى الله عليه و آله را ملاقات كرده، اهل خير نمى‌شود. اما عالمان به جهت حسن ظنّى كه به اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله داشته‌اند درصدد توجيه و تأويل رفتار صحابه برآمده‌اند...». 3
ج) سيرۀ صحابه
با مراجعه به سيرۀ صحابه پى خواهيم برد كه نه‌تنها آنان معصوم از گناه و اشتباه و