289هم داستان شدند، چون كتاب دبستان مذاهب نخستين بار توسط انگليسيان معرفى و به انگليسى ترجمه شده است. چه اين‌كه نخستين چاپ فارسى اين كتاب به‌وسيلۀ «ويليام بيلى»، سفير انگلستان در هندوستان، هم‌زمان با تسلط كمپانى هند شرقى بر اين منطقه بوده است. 1 آنان در نخستين شماره از مجله‌هايى كه دربارۀ منطقۀ آسيايى و جهان اسلام به‌چاپ رسانده‌اند، متن اين سوره را به‌عنوان سوره‌اى كه شيعى است، منتشر كردند. همۀ اينها حكايت از غرض‌ورزى و انديشۀ «تفرقه‌بينداز و حكومت كن» در اذهان اين استعمارگران دارد.
سورۀ «ولايت» نيز تنها در آخر نسخۀ خطّى، از قرآنى مجهول، كه در قرن هفدهم ميلادى در هندوستان نگاشته شده، وجود دارد و لذا اثرى از آن در منابع و مصادر شيعه و غيرشيعه به‌چشم نمى‌خورد. تنها آدرس اين نسخۀ مجهول قرآن اين است: «اين نسخه در ژوئن 1912 در بانكيپور هند يافت شده، مدير كتاب‌خانه بانكيپور گفته است اين نسخه را بيست سال پيش از شخصى به‌نام نواب در لكنهوى هند خريدارى كردم. قدمت اين نسخه حداكثر 200 تا 300 سال پيش است».
به‌هرحال بى‌ترديد هركس در ادلۀ سلامت قرآن از تحريف درنگ كند و هم‌چنين در عبارت‌هاى پريشان و بى‌سروته اين دو سوره بنگرد به‌روشنى بر جعلى بودن آنها حكم مى‌كند. البته اين نكته اختصاص به اين دو سورۀ جعلى ندارد بلكه پس از نزول قرآن هركس كوشيده با قرآن هماوردى كند و سوره‌اى مانند قرآن بسازد، سرانجام كارش به رسوايى و استهزا رسيده است، زيرا قرآن بى‌مانند است و محتواى بلند و ساختار زيبايش با هيچ متنى قابل مقايسه نيست.