253ميان آنان كافر وجود نداشته است. و دليل آنان در اين مسأله اجماع فرقۀ بر حقّ است. و در جاى خود به اثبات رسيده كه اجماع آنان به جهت دخول معصوم در بين آنها حجّت است. و در اين مسأله اختلافى بين اماميه نيست.»

4 - مفسّر عالى‌قدر شيعه ابوعلى طبرسى رحمه الله نيز در تفسير آيۀ شريفۀ يٰا أَبَتِ لاٰ تَعْبُدِ الشَّيْطٰانَ ، ضمن بيان اين مطلب كه اين خطاب متوجّه پدر بزرگِ مادرى ابراهيم عليه السلام مى‌باشد، و نام پدر حقيقى ابراهيم «تارُخ» است؛ مى‌نويسد: «اجماع طائفه بر آن است كه پدر و اجداد پيامبر ما صلى الله عليه و آله تا حضرت آدم عليه السلام همه مسلمان و موحّد بوده‌اند.» ¹

5 - مرحوم مجلسى رحمه الله مى‌نويسد: «اماميّه بر اين اتفاق دارند كه پدر و مادر پيامبر صلى الله عليه و آله ، و تمام اجداد او تا حضرت آدم عليه السلام مسلمان بلكه از صديقين‌اند: گروهى نبى مرسل و دسته‌اى ديگر از اوصياى معصوم بوده‌اند. شايد برخى از آنان اسلام خود را به جهت تقيه يا مصلحت دينى اظهار نكرده باشند.» ²

اين عقيدۀ شيعه آنچنان مشهور و معروف بوده است كه فخر رازى در تفسيرش از شيعه نقل مى‌كند: «آنان معتقدند كه هيچ يك از آباء پيامبر صلى الله عليه و آله و اجدادش كافر نبوده‌اند، آنان كافر بودن پدر ابراهيم را انكار كرده آذر را عموى حضرت ابراهيم عليه السلام مى‌دانند.» ³

عبارات موافقين اماميّه:

گروهى از علماى اهل سنّت با نظر اماميّه در مورد ايمان پدر و اجداد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله هم‌رأى شده‌اند. اينك به نقل برخى از آن عبارات مى‌پردازيم:

1 - آلوسى بغدادى در ذيل آيۀ شريفۀ وَ تَقَلُّبَكَ فِي السّٰاجِدِينَ ، مى‌نويسد: «به آيۀ شريفه بر ايمان پدر و مادر رسول خدا صلى الله عليه و آله استدلال شده است، همانگونه كه بسيارى از بزرگان اهل سنّت اين استدلال را پذيرفته‌اند...» ⁴