248سيوطى مى‌گويد: «قبول سهو از پيامبر صلى الله عليه و آله دشوار است، زيرا اين احتمال با حالات پيامبر صلى الله عليه و آله سازگارى ندراد.» ¹

3 - در متن روايت اضطراب زيادى وجود دارد كه سبب وهن روايت مى‌شود و هركس به مصادر حديثى و باب مخصوص آن مراجعه كند، به اين اضطراب پى خواهد برد.

4 - خداوند متعال مى‌فرمايد: فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ اَلَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاٰتِهِمْ سٰاهُونَ؛ ² «پس واى بر آن نمازگزاران كه دل از ياد خدا غافل دارند.»

خداونددراين آيه‌سهو را صفت نقص‌دانسته به‌حدّى كه‌دارندۀ آن‌صفت‌را مستحق توبيخ و مذمت مى‌داند، حال چگونه ممكن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله را به آن متصف نماييم؟

5 - خداوند كسانى‌را مذمت كرده‌كه به‌قول خودعمل نمى‌كنند، آن‌جا كه مى‌فرمايد:

لِمَ تَقُولُونَ مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ؛ ³«براى چه مى‌گوييد چيزى را كه خود عمل نمى‌كنيد.»

و نيز مى‌فرمايد: أَ تَأْمُرُونَ النّٰاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ ⁴«آيا مردم را به نيكى امر كرده و خود را فراموش مى‌كنيد.»

در رواياتى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده مى‌خوانيم: «دو ركعت نماز با توجه بهتر است از آن‌كه يك شب را تا به صبح زنده بداريم درحالى‌كه قلب در سهو و شك است.» ⁵

شخصى به پيامبر عرض كرد: اى رسول خدا! من نماز گزارده‌ام ولى نمى‌دانم كه دو ركعت بوده يا يك ركعت؟ حضرت فرمود: «مواظب باشيد كه شيطان با شما بازى نكند.» ⁶حال‌چگونه ممكن است كه پيامبر خود به اين سفارشات عمل نكند و در نماز سهو نمايد؟

6 - اهل‌سنت از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه‌پيامبر صلى الله عليه و آله چشمانش‌به خواب مى‌رود