218در روز قيامت بر آنها تجلّى كرده و او را به مانند ماه شب چهارده مىبينند».
عبداللّٰه بن احمد بن حنبل به سندش از عمر بن خطاب نقل مىكند: «هرگاه خداوند بر كرسى خود مىنشيند صدايى همانند صداى زين شتر هنگام سوار شدن شخص سنگين بر آن، شنيده مىشود.» 1
ولى رأى اكثر متكلّمان از جمله شيعۀ اماميه، تنزيه خداوند متعال از جسميّت است.
فخر رازى در كتاب المطالب العالية مىنويسد: «در اين باب اهل علم بر دو دستهاند: اكثر آنان معتقد به تنزيه خداوند از جسميّتاند، ولى مجسّمه قائل به جسمانيت خداوند مىباشند.» 2
امّا در ميان شيعۀ اماميه اتفاقنظر بر نفى جسميّت است كه عبارات برخى از آنان را يادآور مىشويم:
1 - شيخ كلينى بابى در كتاب كافى با عنوان: «باب النهى عن الجسم و الصورة» ذكر كرده است. 3
2 - شيخ صدوق در كتاب التوحيد بابى به نام «باب انّه عزّو جلّ ليس بجسم ولا صورة» آورده است. 4
3 - ابوالفتح كراجكى در كنزالفوائد بابى با عنوان «فصل من الاستدلال على انّ اللّٰه تعالى ليس بجسم» دارد. 5
4 - شيخ طوسى رحمهم الله در تفسير التبيان 6 ذبيحۀ كسانى كه قائل به تجسيمند حلال نمىداند. و نيز در كتاب المبسوط 7 حكم به نجاست مجسّمه كرده و آنها را در شمار كفّار مىداند.