168آمدهام. آنگاه از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرد كه فرمود: «بر دين نگرييد، اگر كسى كه اهل است والى آن گردد، بلكه زمانى بر دين بگرييد كه غير اهل والى آن شود». 1
3 - توسل و تبرك به آثار پيامبر صلى الله عليه و آله در حيات برزخى
عموم مسلمانان - در طول تاريخ - قائل به جواز آن بوده و هستند، ولى وهابيان آن را تحريم نموداند. در بحث «تبرك» و «سنت و بدعت» به فتاواى وهابيان در اين مورد اشاره كرديم.
در اينجا بهطور خلاصه به برخى از روايات اشاره مىكنيم:
1 - سمهودى شافعى از مطلّب نقل مىكند: بعد از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله مردم به خاك قبر پيامبر صلى الله عليه و آله تبرك جسته و از آن برمىداشتند تا اينكه عايشه مانع شد و دستور داد: ديوارى را بهدور قبر پيامبر صلى الله عليه و آله كشيدند تا جسد پيامبر صلى الله عليه و آله مكشوف نگردد. 2
2 - بخارى در كتاب اعتصام به سند خود از أبىبرده نقل كرده است: هنگامى كه وارد مدينه شدم، عبداللّٰه بن سلام را ملاقات كردم، او به من گفت: به منزل ما بيا تا در ظرفى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با آن آب آشاميده، آب خورده و سيراب شوى و در مكانى كه در آنجا نماز گزارده، نماز بخوانى. با او به منزلش رفتم، با آن ظرف آب آشاميدم، از خرما تناول نموده و در آن مكان نماز گزاردم. 3
3 - بخارى نيز در كتاب الأدب المفرد 4 از عبدالرحمن بن رزين روايت كرده كه فرمود: گذرمان بر سرزمين «ربذه» افتاد، خبردار شديم كه سلمة بن اكوع رحمه الله از اصحاب رسول خدا در اين سرزمين زندگى مىكند، لذا خدمت او رسيديم، بر او سلام كرديم. او دستهايش را بيرون آورد و فرمود: با اين دو دست با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بيعت نمودم... ما بلند شده و آن را بوسيديم.