154
توسل
يكى ديگر از موارد اختلاف بين وهابيان و ساير مسلمين، توسل به اولياى الهى يا به تعبيرى، وسيله قرار دادن آنان نزد خداوند متعال است. وهابيان آن را جايز نمىدانند، اما عموم مسلمين نهتنها آن را جايز مىشمارند، بلكه در طول تاريخ به آن عمل كردهاند.
توسل انواع و اقسامى دارد كه نزد عموم مسلمين برخى از آنها صحيح و بعضى باطل و دستهاى ديگر مورد اختلاف هست؛ به همين دليل هركدام را با حكم آنها بيان مىنماييم.
تعريف توسل:
توسل در لغت: خليل بن احمد مىگويد: «توسل از وسلت الى ربّي وسيلة است؛ يعنى انجام دادم عملى را تا به سبب آن بهسوى خدا نزديك شوم... .» 1 ابنمنظور افريقى مىنويسد: «وسيله چيزى است كه انسان بهسبب آن بهمقصود خود رهنمون مىشود.» 2
توسل در اصطلاح: مقصود از توسل آن است كه بنده چيزى يا شخصى را نزد خداوند واسطه قرار دهد تا او وسيلۀ قربش بهخدا گردد. 3