111

رافضى و روافض

يكى از مفاهيم و اصطلاحاتى كه معمولاً مخالفان به انگيزۀ نكوهش شيعه به‌كار مى‌برند، «رافضه» و «رافضى» است.

رافضه از ريشۀ «رفض» به‌معناى ترك و رهاكردن فرد يا چيزى است. ¹ اين واژه، مانند اصطلاح شيعه در موارد زير به كار رفته است:

الف) معتقدان به نصّ در نصب امام و منصب امامت و منكران مشروعيت خلافت خلفاى قبل از امام على عليه السلام

ب) معتقدان به افضليت امام على عليه السلام برخلفاى پيش از او، در عين انكار نصّ در امامت؛

ج) اظهار كنندگان محبّت و مودّت به خاندان رسالت.

در ابياتى كه از امام شافعى نقل گرديده به اين معنا اشاره شده است:

يا راكبا قف با لمحصّب من مِنى

إن كان رفضاً حبّ آل محمّد فليشهد الثقلان أنّى رافضى ²