254باشند؛ اما آن حضرت فرمود: درجايى توقف خواهد كرد كه شترش زانو بزند. شتر در زمينى كه اكنون مسجد است، زانو زد. نزديك‌ترين خانه به محل زانوزدن شتر، خانه ابوايّوب انصارى بود كه دو اتاق يكى بر بالاى ديگرى داشت و حضرت در آنجا اقامت گزيد.
رسول‌الله(ص) ابتدا در طبقه همكف و ابوايوب و همسرش در اتاق بالا بودند؛ اما پس از مدتى، ابوايوب با اظهار كراهت از اين كه بالاى سر پيامبر(ص) باشد، از آن حضرت خواست تا جايشان را عوض كنند؛ اما رسول خدا(ص) ابراز كرد كه زندگى در اتاق پايين براى او كه ميهمان دارد، راحت‌تر است.
محله‌اى كه پيامبر(ص) در آن اقامت گزيد، در قياس با طول و عرض منطقه ميان حره شرقى و غربى و احد و قبانقطه ميانى به حساب مى‌آمد و اين يكى از دلايل اصلى انتخاب اين نقطه براى مسجد بوده است. در جاى ديگرى گفتيم كه حضرت براى انتخاب اين نقطه همين استدلال را مطرح كردند كه انى امرت بقرية تأكل القرى، من امر به اقامت در قريه‌اى شده‌ام كه بر قراى ديگر تسلط داشته باشد.
زمينى كه در همان نزديكى جهت مسجد در نظر گرفته شد، بخشى از آن، داراى درخت‌هاى غَرْقد و نخل بود، بخشى هم قبرستان بود كه هنوز آثار قبور در آن وجود داشت و قسمتى هم از آنِ دو كودك يتيم به نام‌هاى سهل و سهيل بود كه حضرت از ولىّ آنان خريد. پس از آن درخت‌ها را كنده، قبور را صاف كردند و زمين را براى بناى مسجد آماده ساختند.
چندى پس از ورود رسول خدا(ص) ، سنگ بناى مسجد نهاده شد و همه اصحاب از زن و مرد با اشتياق شروع به ساختن مسجد كردند. خود رسول خدا(ص) نيز با تمام توان در ساختن مسجد شركت كرد.