109در متون زيارتى، به اين نكته تصريح شده و زائر، خدا و امام را به گواهى مىگيرد كه به اين ميثاق و عهد، وفا كرده است.
امام هادى عليه السلام در زيارت سيدالشهداء عليه السلام ، پس از سلام و درود بر آن حضرت، دستور مىدهد كه نام يكايك ائمّه را ياد كن، و بگو:
اين را براى من، پيش خودت به عنوان «ميثاق و عهد» بنويس، بنويس اينكه من به زيارت تو آمدم، در حال تجديد ميثاق، نزد پروردگارت گواه من باش!
در زيارت ديگرى براى امام حسين عليه السلام ، زيارت را يك گواهى به حساب آورده و مىگويد:
«هٰذِه شهادةٌ لى عِندَكَ الىٰ يومِ قَبْضِ روحىٖ بِحضرَتِك» 1 و خواستار اين مىشود كه اين گواهى، تا روز مرگ و جان دادن، نزد آن حضرت به وديعت نهاده شود.
پايدارى بر سر پيمان و استوارى در راه بيعت، ايمانى نيرومند مىخواهد، كه جز در سايۀ پيوند قلبى و رابطۀ اعتقادى با رهبر، به دست نمىآيد. زيارت، يادآورى اين پيوند درونى و ايمانى است.
امام صادق عليه السلام در «دعاى عهد» كه به حضرت ولى امر(عج) مربوط مىشود و خوب است چهل صبح، پىدرپى خوانده شود، به ما آموخته است در اين دعا، كه پيمان و بيعت با امام غايب است بگوييم: خدايا! من در صبح امروز، و تا زندهام، در طول عمرم با او عهد و پيمان و بيعت استوار خويش را تجديد مىكنم و از اين