85
آثار پذيرفته شدن حج
قالَ الْحَسَن الْمُجْتَبي(ع): «إِنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ خَمْساً وَ لَمْ يَفْتَرِضْ إِلَّا حَسَناً جَمِيلاً الصَّلَاةَ وَ الزَّكَاةَ وَ الْحَجَّ وَ الصِّيَامَ وَ وَلَايَتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَعَمِلَ النَّاسُ بِأَرْبَعٍ وَ اسْتَخَفُّوا بِالْخَامِسَةِ وَ اللَّهِ لَا يَسْتَكْمِلُوا الْأَرْبَعَةَ حَتَّي يَسْتَكْمِلُوهَا بِالْخَامِسَةِ» (مستدرك الوسائل، ج1، ص74)
«خداوند به پنج چيز امر نموده و جز زيبايىها و نيكىها را فريضه قرار نداده است كه اين پنج چيز عبارتند از: نماز، زكات، حج، روزه و ولايت ما اهلبيت. مردم به چهار فريضه اول، عمل نموده و پنجمى را سبك شمردهاند. به خدا قسم مردم بدون ولايت نمىتوانند آن چهار فريضه را كامل كنند.»
حج، فريضهاى است كه اگر با تمسك به حقيقت آن يعنى ولايت اهلبيت (عليهم السلام) بجاى آورده شود، موجب ريشهكن شدن گناه و مصونيت از آن شده و ما را از ثوابها و پاداشهاى وعده داده شده بهرهمند مىگرداند. امام
باقر(ع) در اينبارهفرمودند:
«اَلدُّخُولُ فِيهَا دُخُولٌ فِي رَحْمَةِ اللَّهِ وَ الْخُرُوجُ مِنْهَا خُرُوجٌ مِنَ الذُّنُوبِ مَعْصُومٌ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ مَغْفُورٌ لَهُ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِهِ» 1
«وارد شدن به كعبه، وارد شدن در رحمت خدا و خارج شدن از كعبه، خارج شدن از گناهان است. در حالى كه (شخص به اعتبار بينش درستى كه در حج
فراگرفته) از اعمال ناشايست در ادامه عمر مصون گرديده و گناهانى كه تاكنون مرتكب شده بر او بخشيده خواهد شد.» 2