444«به درستى كه آدم(ع) و حوّا (پس از فرود آمدن به زمين) در اين محل به هم

رسيدند و يكديگر را شناختند.»

در حديث ديگرى آمده است: پس از اين كه ابراهيم(ع) نحوه انجام مناسك حج را از خداوند سؤال نمود، جبرئيل او را با اين مناسك آشنا كرد و گفت:

«هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَك» ¹

«اينجا عرفات است. پس مناسك خود را در آن بشناس.»

از امام صادق(ع) نيز دربارۀ علت نام‌گذارى عرفات روايت شده است:

«إِنَّ جَبْرَئِيلَ خَرَجَ بِإِبْرَاهِيمَ يوْمَ عَرَفَةَ فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ قَالَ لَهُ جَبْرَئِيلُ يا إِبْرَاهِيمُ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ وَ اعْرِفْ مَنَاسِكَكَ فَسُمِّيتْ عَرَفَاتٍ لِقَوْلِ جَبْرَئِيلَ لَهُ اعْتَرِفْ فَاعْتَرَفَ» ²

«جبرئيل روز عرفه ابراهيم(ع) را به مكانى (خارج از مكه) برد و به هنگام ظهر فرمود: به گناه خود اعتراف كن و با مناسك (لازم براى توبه) آشنا شو. پس به خاطر كلام جبرئيل، به اين سرزمين عرفات گفته‌اند.»