411توكل بر او در امور، اصلى‌ترين ركن براى به جاى آوردن اراده الهى از انجام مناسك حج است. از اين‌رو در پايان سعى و هنگام رسيدن به مروه، خواندن دعاى زير سفارش شده است:
«اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ حُسْنَ الظَّنِّ بِكَ عَلَي كُلِّ حَالٍ وَ صِدْقَ النِّيَّةِ فِي التَّوَكُّلِ عَلَيْك» 1
«پروردگارا! در همه حالات، از تو گمان نيكو و نيت درست در توكل بر
خودت را خواستارم.»
رمزواره
ميان عدم تكيه بر حول و قوه خود و اعتماد بر حول و قوه الهى و درخواست حسن ظنّ، ارتباطى انكار ناپذير برقرار است. چراكه منشأ بدگمانى آن است كه به عيوب و رذايلى كه منشأ ميل به گناه محسوب مى‌شود، اقرار نداريم. از اين‌رو اطرافيان خود را مقصر دانسته و به آنها بدگمان شده و تصميم مى‌گيريم كه با تكيه بر قدرت خود با آنها به ستيز پرداخته و به آرامش برسيم. در حالى كه براى آرام نمودن تلاطم روحى خويش (كه زمينه‌ساز عمل به وظايف فردى و جمعى است) بايد از حول و قوه الهى يارى بطلبيم.
اعلام نياز به توفيق در سعى صفا و مروه
از امام صادق(ع) روايت شده است كه اراده خداوند از قرار دادن سنت سعى ميان صفا و مروه، بازداشتن انسان از تكيه بر توان خود و واداشتن او به اقرار