متن کتاب نمادها و رمزواره‌های حج (نشانه‌های الهی در سرزمین وحی) - جلد 1 - صفحه 404

(30 تا 714)

404خدا خواست كه توبه‌اش را بپذيرد. خداوند توبه او و حوّا را پذيرفت و به دورى آنها از يكديگر خاتمه داد. جبرئيل، آدم(ع) را از قبول توبه‌اش آگاه نمود و آدم(ع) در مرحله هفتم به سوى مروه رفته و خود را به حوّا رساند و دريافت كه ميان حركت بين صفا و مروه و توبه از عامل جدايى، رابطه‌اى مستقيم برقرار

است. ¹ خداوند نيز براى اينكه آثار پيمان‌شكنى و بى‌توجهى به حول و قوه الهى بر انسانها آشكار شود، اين عمل را بر بنى‌آدم، سنت نمود و به اين‌ترتيب ذات اقدس الهى، حَوّا را بر آدم(ع) حلال گرداند و رفت و برگشت بين صفا و مروه را براى قبول توبه و اقرار به نياز نسبت به حول و قوه الهى بر انسان‌ها واجب نمود.

هروله آدم(ع)

آدم(ع) در وادى ميان صفا و مروه (كه اكنون به عنوان محل هروله از آن ياد مى‌شود) از ترس گم كردن راهى كه او را به حوّا مى‌رساند، هروله مى‌كرد كه اين

امر منشأ سنت شدن هروله در حج شد. ²چنانكه در حديث ذيل آمده است:

1) . در حديث آمده است: جبرئيل به آدم گفت: از صفا پايين بيا و نزد حوّا برو. «نَزَلَ آدم(ع) مِنَ الصَّفَا إِلَي الْمَرْوَةِ فَفَعَلَ مِثْلَ مَا فَعَلَ... وَ أَخْبَرَ حَوَّاءَ بِمَا أَخْبَرَهُ جَبْرَئِيلُ فَفَرِحَا بِذَلِكَ فَرَحاً شَدِيداً وَ حَمِدَا اللَّهَ وَ شَكَرَاهُ فَلِذَلِكَ جَرَتِ السُّنَّةُ بِالسَّعْيِ بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ» (تفسير العياشي، ج1، ص38) «آدم(ع) چنين كرد و مانند دفعات قبل از صفا به سوى مروه رفت و آنچه را جبرئيل به او گفته بود، براى حوّا بيان كرد (به اين ترتيب در هفتمين سعى خود، به خواسته‌اش دست يافت) آدم(ع) و حوّا بسيار شادمان شدند و خداوند را شكر نمودند و به همين دليل (هفت بار) سعى ميان صفا و مروه سنت گرديد.»

2) . در ماجراى تجديد بناى كعبه به وسيله ابراهيم(ع) كه هروله‌كنان از دست شيطان مى‌گريخت يا به سوى او حمله مى‌كرد و نيز در ماجراى طلب آب براى اسماعيل(ع) كه هاجر هروله‌كنان در جستجوى آب مى‌گشت، هروله در فاصله‌اى ميان صفا و مروه سنت گرديد كه مى‌توان آن را احياء سنت هروله از سوى آدم(ع) تلقى كرد.

مشخصات کتاب

نمادها و رمزواره‌های حج (نشانه‌های الهی در سرزمین وحی)جلد:1نویسنده:شریفی، مجتبیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایران

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1