270
«مَا مِنْ مَلِكٍ و لا سوُقَهٍ يَصِلُ إِلَي الْحَجِّ الا بِمَشِقَّهٍ في تَغْييرِ مَطْعَمٍ اوْ مَشْرَبٍ اوْ ريحٍ اوْ شَمْسٍ لايَسْتَطيعُ رَدَّها»
«هيچ پادشاه و رعيتى به حج نمىرود مگر اينكه به مشقّت ناشى از تغيير خوردنىها يا آشاميدنىها يا ناگوارى به سبب باد يا خورشيد (و گرما) كه قابل جلوگيرى نيست، مبتلا مىشود.» 1
2. «اِذا أَرَدْتَ الْحَجَّ ... دَعِ الدُّنيا و الرّاحَةَ» 2
«هنگامى كه قصد حج نمودى ... دنيا و راحتى را رها كن (چرا كه حج با دشوارى و مشقّت آميخته است).»
3. «إِنَّ الْحَاجَّ يُتْعِبُ بَدَنَهُ وَ يُضْجِرُ نَفْسَه وَ يُنْفِقُ مَالَهُ وَ يُطِيلُ الْغَيْبَةَ عَنْ أَهْلِهِ لَا
فِي مَالٍ يَرْجُوهُ وَ لَا إِلَي تِجَارَة» 3
«كسى كه حج بجاى مىآورد، جسم خود را به مشقّت افكنده، جان خود را رنجور مىكند، مالش را هزينه و از خانوادهاش به مدت طولانى غايب مىشود، بدون اينكه اين كار را به اميد رسيدن به مال و يا تجارت انجام دهد.»
4. «مَا مِنْ سَفَرٍ أَبْلَغَ فِي لَحْمٍ وَ لَا دَمٍ وَ لَا جِلْدٍ وَ لَا شَعْرٍ مِنْ سَفَرِ مَكَّةَ وَ مَا أَحَدٌ يَبْلُغُهُ حَتَّي تَنَالَهُ الْمَشَقَّةُ» 4
«هيچ سفرى همچون سفر مكه بر گوشت و خون و پوست و موى انسان تأثير نمىگذارد و هيچكس به آنجا (مكه) نمىرسد مگر اينكه به سختى و مشقّت مبتلا گردد.»
توصيه به تحمل دشوارىها