271حضرت رضا(ع) درباره مشكلات و سختىهاى حج فرمودند:
«وَ عِلَّةُ الْحَجِّ الْوِفَادَةُ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ طَلَبُ الزِّيَادَةِ وَ الْخُرُوجُ مِنْ كُلِّ مَا اقْتَرَفَ وَ لِيَكُونَ تَائِباً مِمَّا مَضَي مُسْتَأْنِفاً لِمَا يَسْتَقْبِلُ وَ مَا فِيهِ مِنِ اسْتِخْرَاجِ
الْأَمْوَالِ وَ تَعَبِ الْأَبْدَانِ وَ حَظْرِهَا عَنِ الشَّهَوَاتِ وَ اللَّذَّاتِ» 1
«علت حج، عزيمت به سوى (ضيافت) خداوند و جستجوى بركت و فزونى و خارج شدن از گناه و توبه از اعمال گذشته و آغاز نمودن (كارهاى شايسته) براى آينده است. افزون بر امورى چون هزينه كردن اموال و سختى دادن به بدنها و بازداشتن (اعضا و جوارح) از شهوات و لذتها و ... كه در حج وجود دارد.»
حضرت رضا(ع) با توجه به ضرورت تحمل مشقتهاى حج فرمودند: حج بر كسانى كه قادر به راه رفتن مىباشند، واجب است. چنانكه بيشتر همراهان رسول خدا(ص) در حجةالوداع پياده بودند و رسول خدا(ص) در حالى كه از كنار آنها عبور مىكردند، به گلايه و شكايتشان گوش فرا داده و فرمودند:
«شُدُّوا أُزُرَكُمْ وَ اسْتَبْطِنُوا فَفَعَلُوا فَذَهَبَ عَنْهُمْ» 2
«كمر خود را محكم بسته و شكمهاى خود را فرو بريد. آنها چنين كردند و خستگى از وجودشان برچيده شد.»
به اين ترتيب هنگامى كه به دشوارىهاى حج تن دادند، خداوند احساس دشوارى و خستگى را از وجودشان دور نمود.