208«هركس در آن داخل شود، (از هر عقوبتى) ايمن است.»

امام صادق(ع) در تفسير آيه فوق فرمودند:

«مَنْ أَمَّ هَذَا الْبَيْتَ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ الْبَيْتُ الَّذِي أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ وَ عَرَفَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ حَقَّ مَعْرِفَتِنَا كَانَ آمِناً فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ» ¹

«هركس اين خانه را قصد نمايد و بداند (كعبه) خانه‌اى است كه خداوند به آن امر نموده و حق ما اهل‌بيت (عليهم السلام) را به خوبى بشناسد (در اين

صورت) در دنيا و آخرت در امان خواهد بود.»

در اين حديث، امنيت در دنيا و آخرت، مشروط به معرفت و اداى حق اهل‌بيت (عليهم السلام) معرفى شده است. چنانچه در حديث قدسى درباره اميرمؤمنان(ع) آمده‌است:

«جَعَلْتُهُ ... بَيْتِيَ الَّذِي مَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِناً مِنْ نَارِي» ²

«(ولايت) او را به منزله بيت خود قرار دادم كه هركس در آن وارد شود، از آتشم در امان است.»

رابطه رجوع به خانه (مثابه) و امنيت

قرآن، امنيت پيرامون كعبه را با تعبير زيبايى بيان نموده و آورده است:

«وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً» ³

«و چون خانه (كعبه) را براى مردم، محل رجوع و امنيت قرار داديم.»