207 «اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي شَرَّفَكِ وَ عَظَّمَكِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بَعَثَنِي نَبِيّاً وَ جَعَلَ عَلِيّاً إِمَاماً اللَّهُمَّ اهْدِ لَهُ خِيَارَ خَلْقِكَ وَ جَنِّبْهُ شِرَارَ خَلْقِكَ» ¹

«حمد مخصوص خدايى است كه به تو شرافت و عظمت عطا نموده و حمد و سپاس مخصوص خدايى است كه مرا رسول خود برگزيده و على را امام و پيشوا قرار داده است. بار پروردگارا! آفريدگان نيكوى خود را به سوى اين

خانه رهنمون كن و آن را از شرّ آفريدگان بد خود مصون‌دار.»

رمزواره

اينكه رسول خدا(ص) در حال طواف، رو به كعبه نموده و خداوند را بر نبوت خود و ولايت و امامت اميرمؤمنان(ع) شكر نمود، نشان مى‌دهد كه رسالت او و ولايت اميرمؤمنان(ع) در تحقق طواف و شرافت كعبه و عظمت حج، شرط بوده و داراى موضوعيت است. ²

كعبه، جايگاه امنيت

اصلى‌ترين مشخصه كعبه، امنيت است كه بر آثار و ثمرات ولايت اهل‌بيت (عليهم السلام) دلالت دارد. چنانكه در قرآن آمده است:

«مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً» ³