1) . در كتاب قصص جزائرى آمده است كه حضرت سليمان(ع)پس از عبور از محلى كه اكنون مدينۀ‌الرسول ناميده مى‌شود، به فضاى خانه خدا رسيد و مشاهده كرد كه در اطراف كعبه به جاى خداوند، بت‌ها پرستيده مى‌شوند و با بى‌اعتنايى از آن گذشت. كعبه شروع به گريه كرد و چون خداوند از علت گريه‌اش پرسيد، عرضه داشت: «هَذَا نَبِيٌّ مِنْ أَنْبِيَائِكَ وَ قَوْمٌ مِنْ أَوْلِيَائِكَ مَرُّوا عَلَيَّ فَلَمْ يَهْبِطُوا فِيَّ وَ لَمْ يُصَلُّوا عِنْدِي وَ لَمْ يَذْكُرُوكَ بِحَضْرَتِي وَ الْأَصْنَامُ تُعْبَدُ حَوْلِي مِنْ دُونِكَ» «يكى از پيامبران تو با عده‌اى از دوستانت، از كنارم گذشتند و در حريم من فرود نيامدند و نزد من نماز نخوانده و تو را ياد ننمودند در حالى كه در اطراف من، بت‌ها در برابر تو پرستش مى‌شوند.» خداوند به كعبه عرضه داشت كه گريه و بى تابى نكن. زيرا «أَبْعَثُ مِنْكَ نَبِيّاً فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَحَبَّ أَنْبِيَائِي إلَيَّ... وَ أُطَهِّرُكَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَ عَبَدَةِ الشَّيْطَان» (القصص للجزائري، ص365) «در آخرالزمان محبوب‌ترين پيامبرانم را از (سرزمين) تو برمى‌گزينم و تو را (به دست او) از بت‌ها و پرستش كنندگان شيطان پاك مى‌نمايم.» به اين ترتيب وظيفه پاك‌كردن كعبه از آلودگى اصنام را بر عهده رسول خدا(ص)نهاده و به تحقق آن بشارت داد.