189 از آن) بجاى آورده و ابعاد ربوبيت را دريابند و بدون بهانه و توجيه به آن تن دهند. به همين دليل، مردم بايد علاوه بر شناخت احكام و حقوق كعبه، نسبت به ولايت اهلبيت (عليهم السلام) (كه مُسَمّاى كعبهاند) معرفت پيدا كنند و با عمل به دستورات دينى از ثمرات ربوبيت الهى برخوردار شوند. چنانكه در حديثى از امام صادق(ع) مىخوانيم:
«مَنْ أَتَي الْكَعْبَةَ فَعَرَفَ مِنْ حَقِّنَا وَ حُرْمَتِنَا مِثْلَ الَّذِي عَرَفَ مِنْ حَقِّهَا وَ حُرْمَتِهَا لَمْ يَخْرُجْ مِنْ مَكَّةَ إِلَّا وَ قَدْ غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ كَفَاهُ اللَّهُ مَا يَهُمُّهُ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ وَ آخِرَتِهِ...» 1
«هر كس به زيارت كعبه آيد و به حق و حرمت ما خاندان مانند حق و حرمت كعبه معرفت يابد، از مكه خارج نمىشود مگر آنكه گناهانش آمرزيده مىشود و خداوند امر دنيا و آخرتش را كفايت مىكند.» 2
عدم شناخت حق اهلبيت (عليهم السلام) مانع قبول حج و ساير اعمال
حق و حرمت اهلبيت (عليهم السلام) همان حقيقتى است كه خداوند از بنا نمودن كعبه و قرار دادن احكام و حقوق براى خانه خود، اراده نموده و حج و ساير اعمال را بدون شناخت و اداى اين حق، فاقد اثر معرفى نموده است. چنانكه امام