155ميان مردم ظاهر شد. در اين هنگام فاطمه بنت اسد به سخن درآمده و گوشهاى از اسرار ميهمانى سه روزه خويش را براى مردم بيان نموده و گفت: خداوند مرا به فضيلت ميهمانى و تولد فرزندم در خانه خويش، بر همه زنان عالم برترى داده و در اين سه روز مرا از ميوهها و روزىهاى بهشتى اطعام نمود و فرزندم به محض تولد چنين بر زبان راند:
«أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً وَصِيُّ مُحَمَّدٍ
رَسُولِ اللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ يَخْتِمُ اللَّهُ النُّبُوَّةَ وَ بِي يُتِمُّ الْوَصِيَّةَ وَ أَنَا أَمِيرُالْمُؤْمِنِين» 1
«شهادت مىدهم خدايى جز پروردگار يگانه نيست و محمد(ص) رسول او و على، وصى رسول الله است و خداوند به سبب رسولش، نبوت را و به سبب من كه اميرمؤمنان هستم، وصايت را پايان مىدهد.»
فاطمه بنت اسد ادامه داد: وقتى مىخواستم از كعبه خارج شوم، هاتفى ندا
داد: فاطمه! فرزندت را على نام گذار كه او را از قدرت و جلالت خويش آفريدم و نامش را از عُلُوّ خود گرفتم و به آداب خويش تأديب نمودم و او بعد از پيامبرم محمد(ص)، بر مردم امام خواهد بود. در اين هنگام پيامبر(ص) نزد فاطمه بنت اسد رفته و به صورت نورانى مولود كعبه نگريست. على(ع) چشمان خويش را گشود