154شد و فاطمه بنت اسد به درون كعبه شتافت و خداوند او را براى تولد فرزند كعبه ميهمان خود گرداند. سپس ديوار خانه مسدود گرديد. دو شب سپرى شد و شبى كه قرار بود فرداى آن، بهترين مولود عالم بعد از رسول خدا(ص) متولد گردد، همه چيز دگرگون شد.
«أَشْرَقَتِ السَّمَاءُ بِضِيَائِهَا وَ تَضَاعَفَ نُورُ نُجُومِهَا وَ أَبْصَرَتْ مِنْ ذَلِكَ قُرَيْشٌ عَجَباً فَهَاجَ بَعْضُهَا فِي بَعْض»
«آسمان نورانى و ستارگان بسيار درخشنده شدند و قريش با شگفتى به اطراف
مىنگريستند و هيجانزده علت آن را از يكديگر جويا مىشدند.»
ابوطالب كه از شادى و سرور، آرام و قرار نداشت در كوچههاى مكه راه
مىرفت و فرياد سر مىداد:
«يَا أَيُّهَا النَّاسُ تَمَّتْ حُجَّةُ اللَّه» 1
«اى مردم، حجت خدا (بر شما) كامل گرديد.»
شوق ديدارِ مولودِ كعبه
روز سيزدهم رجب، فاطمه بنت اسد، از محلى كه وارد خانه خدا شده بود، خارج شده و نوزاد پاك و مُنوّرش را به همگان نشان داد. 2 شور و غوغايى در