119اينك براى روشنتر شدن معنا و مصداق تقيه، به بررسى ابعاد گوناگون آن در آيات و روايات مىپردازيم.
جايگاه تقيه در قرآن
درباره اهمّيت تقيه و وظيفه مسلمانان درباره آن، آيات فراوانى وجود دارد كه در ذيل به نمونههايى از آن اشاره مىكنيم:
1- در سوره آلعمران مىخوانيم: مسلمانان نبايد كفّار را سرپرست خود قرار دهند و هر كس چنين كند، هيچگونه ارتباطى با خداوند ندارد:
«...إِلاّٰ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقٰاةً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللّٰهِ الْمَصِيرُ» 1
«... مگر آنكه از آنها بترسيد و تقيه كنيد و خداوند شما را از كيفرش برحذر مىدارد و بازگشت (همه) به سوى اوست.»
2- قرآن در آيهاى، از مؤمن آل فرعون كه در برخى روايات «حِزْقيل» خوانده
شده سخن مىگويد و او را از نزديكان فرعون و خزانهدارش معرفى مىكند كه مدتها ايمان خود را پنهان مىنمود. اما سرانجام به سبب بدگويى و سخنچينى
ديگران، اعتقادش نزد فرعون آشكار گرديد و به دست او به شهادت رسيد. 2 قرآن در وصف او مىگويد:
«رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمٰانَهُ» 3