118را از ديگران پنهان نموده و از آزار و اذيت آنها، مصون بماند. شيخ مفيد در اينباره مىگويد:
«اَلتَّقِيَّةُ كِتْمانُ الْحَقِّ وَ سَتْرُ الاِعْتِقادِ فيهِ وَ مُكاتَمَةُ الْمُخالِفينَ وَ تَرْكُ مُظاهَرَتِهِمْ بِمَا يُعَقِّبُ ضَرَراً فِي الدّينِ أَوِ الدُّنيا» 1
«تقيه عبارت است از كِتمان حق و پوشيده داشتن عقيده از مخالفان و ترك همراهى با آنها در امورى كه سبب زيان در دين و دنياست.»
تقيه به مفهومى كه بيان گرديد، داراى چنان اهميتى است كه امام رضا(ع) دربارهاش فرمودند: «هيچكس مؤمن محسوب نمىشود مگر اينكه در او سه سنّت وجود داشته باشد: سنّتى از پروردگار، سنّتى از رسول و سنّتى از ولى خدا» و در ادامه درباره سنّت بر جاى مانده از پروردگار فرمودند:
«فَالسُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ كِتْمَانُ سِرِّهِ» 2
«سنّت بر جاى مانده از پروردگار، كتمان سرّ اوست.»
از اين حديث به خوبى فهميده مىشود كه نام مؤمن هنگامى بر انسان، صادق است كه به سنّت الهى يعنى كِتمان اسرار، پايبند باشد. امام صادق(ع) در اينباره فرمودند:
«أُمِرَ النَّاسُ بِخَصْلَتَيْنِ فَضَيَّعُوهُمَا فَصَارُوا مِنْهُمَا عَلَي غَيْرِ شَيْءٍ الصَّبْرِ وَ الْكِتْمَانِ» 3
«مردم به دو خصلت صبر و كِتمان اسرار مأمور شدند ولى آنها را ضايع كرده و
از فوايدش بىبهره گرديدند.»