117
اهمّيت تقيه
قال الباقر(ع): «فِيكُلِّ شَيءٍ خَافَ الْمُؤْمِنُ عَلَي نَفْسِهِ فِيهِ الضَّرَرَ فَلَهُ فِيهِ التَّقِيةُ» (مستدرك الوسائل، ج16، ص47)
«مؤمن از هر چيزى كه بر جان خود بترسد و احتمال زيان دهد، بايد تقيه كند.»
از آنجا كه زائر خانه خدا، در زمان انجام مناسك حج، از اعتقاد كسانى كه با او مواجه مىشوند، بىخبر است، از اينرو مىبايد در برخوردهايش از تقيه غفلت نكند و كسانى را كه از نظر اعتقادى با او مخالفند، با رفتار و گفتار خود تحت تأثير قرار داده و به بينش و اعتقاد خويش جذب نمايد. اين موضوع براى مسلمانانى كه از نظر اعتقادى و دينى به مراحل كمال دست نيافتهاند نيز مصداق دارد و رِفق و مداراى با آنان سبب رشد معرفتىشان گرديده و بر رفتار و عملكرد
آنها تأثير خواهد گذاشت.
واژه تقيه
تقيه در زبان عربى، اسم مصدر از ريشه « وِقايَة » به معناى سپرى است كه انسان خود را پشت آن پنهان مىنمايد تا خطر را از خويش دفع كند. اين واژه با
كلمه تقوا همريشه است.
مفهوم تقيه
اصلىترين ركن تقيه، پنهان نمودن است كه سبب مىشود انسان، اعتقاد خود