115اين آيه، دعاى عبادت است، نه دعاى مسئلت. پس چگونه مىتوان به اين آيه استدلال كرد كه دعاى مسئلت، عبادت است؟
سزاوار نيست ادعا شود كه كلمۀ أَسْتَجِبْ لَكُمْ در آيه، قرينۀ آشكارى است بر اينكه مقصود، دعاى مسئلت است؛ چون آشكار است كه افراد بشر از آن جهت، عبادات و شعاير مذهبى خود را -كه قرآن مجيد از آن، به دعا تعبير مىكند - انجام مىدهند كه به خدايان خود نزديك شوند و از عناياتشان بهرهمند شوند و خواستههايشان به اجابت برسد. پس طبيعى است كه به آنها گفته شود: تنها خدا را بپرستيد؛ يعنى او را ياد كنيد و به فرمانش نماز برپا داريد تا دعاهايتان را مستجاب و حاجتهايتان را برآورده كند كه تنها دعاهاى نمازگزاران و روزهداران پاك به اجابت مىرسد.
همين مطلب در مثل آيۀ شريفۀ: