111 3. وَ قٰالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دٰاخِرِينَ (غافر: 60)
و پروردگارتان فرمود: «مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم. در حقيقت، كسانى كه از پرستش من كبر مىورزند، به زودى، خوار در دوزخ درمىآيند».
اين فرقه مدّعى هستند اين آيه آشكارا دربارۀ دعا به معناى طلب و مسئلت است و مىگويند ذيل آيه كه مىفرمايد: إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي بر اين مطلب دلالت مىكند.
آنچه ما در كلمات اهل لغت و مفسران مىبينيم، اين است كه آنها كلمۀ دعا را در اين آيه به عبادت تفسير كردهاند، آن هم با اين استدلال كه دعا و عبادت با هم مترادف و هممعنا هستند، نه اينكه دعا به معناى طلب بهكار رفته باشد. طلب هم از مصداقهاى عبادت است، چنانكه اينها با توجه به ذيل آيه كه فرموده: إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي