131زيارت كسى كه شرف مسجد به خاطر اوست سنت نمىباشد؟!
زيارت قبور ومشروعيت سفر به نيت آن
قبلاً در فتاواى وهابيان اشاره نموديم كه متأخّرين از آنان قائل به عدم مشروعيت سفر يا بدعت بودن سفر براى زيارت قبور؛ حتى قبر پيامبرند، (اگرچه ابنتيميه مطلقاً زيارت را تحريم كرده است).
حال درصدديم تا مشروعيت سفر براى زيارت، خصوصاً زيارت قبر پيامبر(ص) را به اثبات برسانيم:
1. خداوند متعال مىفرمايد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ... (نساء: 64) كه لفظ «مجىء» برآمدن از راه دور ونزديك هر دو صدق مىكند.
2. در روايتى كه نقل شد، پيامبر(ص) فرمود: « من زار قبري... »، كه لفظ زيارت نيز شامل آمدن از راه دور ونزديك مىشود؛ خصوصاً در روايتى كه ابن السكن به سند صحيح نقل مىكند، اينچنين آمده: « من جاءني زائراً » كه اين تعبير هم ظهور در سفر دارد.
3. از برخى روايات به طور وضوح يا ضمنى جواز يا استحباب زيارت قبور؛ حتى با شدّ رحال وبار سفر بستن وبه قصد زيارت حركت كردن، استفاده مىشود.
مسلم وديگران به سند صحيح از بريدۀ اسلمى نقل مىكنند كه پيامبر(ص) فرمود:
من شما را از زيارت قبور نهى كردم، ولى به محمّد اذن داده شد تا قبر مادرش را زيارت نمايد، شما نيز قبور را زيارت كنيد كه شما را