132به ياد آخرت مى‌اندازد. ¹

از اينكه پيامبر(ص) مى‌فرمايد: «به محمّد اذن داده شد تا قبر مادرش را زيارت كند» استفاده مى‌شود كه حركت ازمكانى به مكانى‌ديگر، تنها به قصد زيارت اشكالى ندارد.

سمعانى از امام على(ع) نقل مى‌كند كه اعرابى‌اى بعد از سه روز از دفن پيامبر اكرم(ص) وارد مدينه شد ومستقيماً كنار قبر رسول خدا(ص) آمد وخود را بر قبر شريف او انداخت وخاك قبر را بر سر خود ريخت. آن‌گاه عرض كرد:

اى رسول خدا! گفتى وما هم گفتارت را شنيديم، تو آيات را از خداوند گرفتى وما نيز از تو، از جمله آياتى كه بر تو نازل شد اين است: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ... من به خود ظلم كرده‌ام ولذا نزد تو آمده‌ام تا برايم استغفار نمايى. ²

قضيه بلال وخوابى كه ديد، وحركت او از شام به مدينه به قصد زيارت قبر پيامبر(ص) -كه قبلاً اشاره شد- شاهد خوبى بر جواز «شدّ رحال» براى زيارت قبور است. ³

سبكى نقل مى‌كند: عمر بن عبدالعزيز دائماً كسى را به نيابت خود از شام به مدينه مى‌فرستاد تا سلامش را به رسول خدا(ص) برساند و بازگردد. ⁴