177ولذا خداوند متعال مىفرمايد: (مٰا فَرَّطْنٰا فِي الْكِتٰابِ مِنْ شَيْءٍ)؛ «ما هيچ چيز را دراين كتاب فروگذار نكرديم». (انعام: 38)
ونيز مىفرمايد: (وَ كُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰاهُ تَفْصِيلاً)؛ «و هر چيزى را بهطور مشخص [و آشكار] بيان كرديم». (اسراء: 12)
همچنين مىفرمايد:
(وَ نَزَّلْنٰا عَلَيْكَ الْكِتٰابَ تِبْيٰاناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرىٰ لِلْمُسْلِمِينَ) (نحل: 89)
و ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز، ومايه هدايت ورحمت وبشارت براى مسلمانان است.
پيامبراكرم(ص) در خطبهاى كه در حجةالوداع ايراد كرد، فرمود:
اى مردم! به خدا سوگند، هر چه را كه باعث نزديكى شما به بهشت ودورى شما از جهنم مىشود به آن امر نمودم، وهر چه كه شما را به جهنم نزديك واز بهشت دور مىكند شما را از آن نهى كردم... 1
در حقيقت اساس اين عموميت وشموليت آن است كه شريعت اسلامى، شريعتى است فطرى كه با فطرت انسان سازگارى تمام داشته وپاسخگوى حاجات بشر است؛ شريعتى كه تعيينكننده مصالح ومفاسد واقعى انسانها است.
پيامبر(ص) واهل بيت معصومين اونيز در همين راستا تشريك مساعى
كرده ودر جهت توسعه شريعت وتكامل وتطبيق آن سعى فراوان