191حاتم و ابن مردويه و ابو نعيم به نقل از ابن عباس آورده است كه وى در معناى آيه مى‌گويد: «يعنى پيامبر(ص) از صلب پيامبرى به پيامبرى ديگر انتقال مى‌يافت تا اينكه مادرش وى را به دنيا آورد». 1
3. ابن مردويه از ابن عباس نقل مى‌كند كه از پيامبر (ص) پرسيدم: «فدايت گردم، وقتى كه آدم در بهشت بود، شما كجا بوديد؟» پيامبر(ص) تبسمى كرد به‌گونه‌اى كه دندان‌هاى مباركش نمايان گشت، بعد فرمود:
آن موقع در صلب آدم بودم. من در صلب آدم بودم كه به زمين هبوط كرد. در صلب پدرم، نوح، بودم كه بر كشتى سوار شدم، در صلب پدرم، ابراهيم، بودم كه به آتشم افكندند. هرگز پدر و مادرم بر گرد زنا نچرخيدند. خداوند مرا پاك و پاكيزه از صلب‌هاى پاك به رحم‌هاى پاكيزه منتقل مى‌كرد. در دو گروه از انسان‌ها، هميشه در صلب بهترينشان بودم. خداوند از من پيمان نبوت گرفت و به اسلام هدايتم كرد؛ نام مرا در تورات و انجيل به ميان آورد؛ شرق و غرب را به نور من روشنى بخشيد؛ كتابش را به من آموخت؛ مرا در آسمانش بالا برد و نام مرا از نام‌هاى خود برگرفت.