192او صاحب عرش است و محمود، و من محمد. خداوند به من وعده داد كه حوض بهشت را به من عطا كند، پس كوثر را به من عطا كرد. من نخستين شفاعت‌كننده هستم و اولين كسى هستم كه خداوند شفاعتش را مى‌پذيرد. مرا در ميان بهترين افراد امتم، پيامبرى داد. امت من، ستايش‌كنندگان پروردگار خويش هستند، به معروف، امر مى‌كنند و از منكر بازمى‌دارند. ¹

بنابراين، آيه شريفه 219 سوره شعرا، و نيز روايتى كه از پيامبر(ص) بيان كرديم به روشنى نشان مى‌دهند كه نياكان پيامبر (ص) از هر آلودگى و ناپاكى به دور بوده‌اند و هرگز وجود خويش را به شرك نيالودند، زيرا مشركان ناپاك‌اند.

آمنه دختر وهب، مادر گرامى رسول خدا (ص) نيز بانويى مؤمن و يكتاپرست بود و به دور از شرك. بنابراين روايتى را كه مسلم و نسايى به نقل از ابو هريره از پيامبر (ص) بيان كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: خواستم براى مادرم آمرزش بطلبم، اما خداوند اجازه نفرمود، درواقع بى‌احترامى به ساحت مقدس آن حضرت است. به همين دليل مى‌بينيم كه برخى از شارحان منصفِ اين روايت، به پيروى از فطرت پاكشان كوشيده‌اند تا به تأويل و تفسير