101وى مىگويد:
اين داستان درباره «اُبُلّه» و فتح آن، مخالف چيزى است كه اهل سيره مىشناسند و در آثار صحيح آمده است. چرا كه فتح ابلّه در زمان عمر و به دست عتبةبنغزوان و در سال 14ه.ق بوده است. 1
او جنگى را با همه حوادث خرد و مردانش ساخته و پرداخته مىكند و همه فتوحات و كرامات را در آن مىآورد و غنائم به دست آمده و... را نيز بازگو مىكند!
راويان سيف در اين حادثه چنيناند: محمدبننويره 2، حنظلة بن زيادبنحنظله 3، عبدالرحمان بنسياه احمرى 4، طلحة بن اعلم 5، و مهلب بن عقبه اسدى. 6
اما كتب رجال و سيره و تاريخ، از اين افراد نامى نياوردهاند و از آنان جز از طريق سيفبنعمر، هيچ روايتى نقل نشده است و اين خود گواهى مىدهد كه همه اين افراد، ساخته و پرداختۀ خودِ اويند. 7 اين روش او در روايات و راويان او به شمار مىرود، و يهودى بودن عبداللهبنسبأ و تأثيرش در شكلگيرى فتنه نيز از داستانپردازىهاى اوست؛ زيرا اين داستان را از طريق ديگرى جز خودش، نقل نكردهاند.