1023. تاريخنويسان و راويانى كه پيش از سيفبنعمر يا با او همروزگار بودهاند، در احاديث و مصنفاتشان از عبداللهبنسبأ نام نمىآورند و براى او در حوادث و فتنهها تأثيرى ذكر نمىكنند.
دكتر عبدالعزيز هلابى در اين باره مىگويد:
راويان و اخباريون گذشته مانند عروةبنزبير (94ه.ق) و محمد بنمسلم بنشهاب زهرى (124ه.ق) و ابن اسحاق (150ه.ق) و واقدى (207ه.ق) و خليفةبنخياط (240ه.ق) در «تاريخ» خود، و ابنسعد (230ه.ق) در «طبقات» و ابنحكم (257ه. ق) در «فتوح مصر و اخبارها» و ابو [كذا] حنيفه دينورى (282ه. ق) در «الاخبار الطوال» و كندى (283ه.ق) در «الولاة والقضاة» و يعقوبى (292ه.ق) در «تاريخ» خود و مسعودى (346ه.ق) در آثار خود و ديگر تاريخنگاران قرن سوم و چهارم هجرى، هيچيك در روايات يا كتبشان از ابن سبأ و تأثير او در حوادث [تاريخى] ياد نكردهاند. 1
اينكه مورخان پيش گفته، از شخصيتى نام نبردهاند كه پنداشته مىشود در شكلگيرى فتنهها و تغيير تاريخ اسلامى بسيار تأثير گذارده، خود دليل گويايى بر اين مسئله به شمار مىرود كه حوادث منسوب به وى در دورهاى پس از عصر فتنه و حوادث آن زمان ساخته و پرداخته شده است.
4. تاريخنگاران به ويژه طبرى، پس از عصر عثمان، از عبداللهبنسبأ نام نياوردهاند؛ چنانكه در وقايع زمان اميرالمؤمنين علىبنابىطالب(ع) و جنگهايى كه على(ع) با دشمنان خود داشت (جمل، نهروان و صفين)، نامى از عبداللهبنسبأ ديده نمىشود، اما بر پايه آن ادعا وى مىبايست