109 النّاسَ مِن لِسانِكَ وَ قَلبِكَ وَ يَدِك؟» ¹

ب) بيرون شدن از غفلت

يكى از رازها و حكمت‌هاى وقوف به منا اين است كه حج‌گزار با رفتن در منا و انجام دعا و نيايش و راز و نياز، رحمت و رضاى خداى عزّوجلّ را جلب نموده ²، خود را از غفلت و بى‌خبرى و بى‌توجهى به ارزش‌هاى دينى و اخلاقى، بيرون سازد.

چنان‌كه امام صادق(ع) در اين باره مى‌فرمايد:

وَاخرُج مِن غَفلَتِكَ وَ ذَلّاتِكَ بِخُرُوجِكَ الي مِني وَ لا تَمَنَّ ما لا يَحِّلُ لَكَ وَ لاتَستَحِقُّه. ³

با رفتن به منا، از غفلت و لغزش‌هاى خود، بيرون آى و هرگز آرزوى آنچه بر تو حلال نيست و يا شايستگى آن را ندارى، منما.

بدين ترتيب، بيرون شدن از غفلت و بى‌خبرى، سبب خواهد شد كه زائر خانه خدا، خود را بشناسد و به خويش بازگشت نمايد. بدون ترديد خودشناسى و بازگشت به خويش، دو عامل مهم، براى رسيدن به قله كمال و معنويت خواهد شد و از اين پس، به جايى خواهد رسيد كه به فرموده امام صادق(ع) ديگر آنچه را كه بر او حلال نمى‌باشد و يا شايستگى آن را ندارد، هرگز در دل خود آرزو نخواهد كرد.