47بپرهيزند و با هم درگير نشوند.
اين نسبت به يكديگر است. ولى آيا نبايد بيزارى خودشان را از دشمنان خدا و كعبه و قبله و حج ابراز كنند؟
به علاوه، ما كه با كسى درگير نمىشويم، ما فقط كينه و بيزارى خود را نسبت به كفر جهانى اعلام مىداريم.
گفت: حج، يك عبادت است. اين عبادت را نبايد با شعارها و برنامههاى سياسى مخلوط كرد. اينجا بايد نماز خواند و طواف كرد و ذكر خدا گفت و قرآن خواند.
گفتم: به نظر شما مراسم اعلان برائت، يك عمل سياسى است؟
گفت: صددرصد.
گفتم : مگر در سال نهم هجرى، آيات اول سورۀ توبه
وَ أَذٰانٌ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النّٰاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللّٰهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللّٰهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذٰابٍ أَلِيمٍ (توبه: 3) نازل نشد، و مگر پيامبر خدا (ص)، علىبنابىطالب را مأمور نكرد كه اين آيات را كه اعلام بيزارى از مشركان بود، در موسم حج بخواند و فرياد برائت را