84 آنگاه اطمينان حاصل مىكند كه پيامبر است؟
قاضى عياض 1 (م 544) مىگويد:
همين آرامش و استوارى و اعتماد به نفس، كه پيامبراكرم(ص) در اينگونه مواقع از خود نشان داد، يكى از دلايل اعجاز نبوت به شمار مىرود. آرى، پيامبر(ص) هرگز شك نمىكند و ترديد به خود راه نمىدهد كه آن كسى كه بر او فرود آمده، فرشته است و از جانب حق تعالى پيام آورده، پس به طور قطع، امر بر او آشكار است، زيرا حكمت الهى اقتضا مىكند كه امر بر وى كاملاً روشن شود تا آشكارا آنچه را كه مىبيند، لمس كند يا دلايل كافى در اختيار او قرار مىدهد تا كلمات «الله» ثابت و استوار جلوه كند. وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لاٰ مُبَدِّلَ لِكَلِمٰاتِهِ ؛«كلام پروردگار تو، با صدق و عدل به حد تمام رسيد و هيچكس نمىتواند كلمات او را دگرگون سازد». (انعام: 115) 2مفسران مىگويند: براى آنكه پيامبر بتواند ديگران را با وحى، هدايت نمايد، خود بايد از هرگونه خطا و اشتباه در دريافت وحى مصون باشد. لذا برخى در تفسير سوره مدثر گفتهاند:
ان الله لا يوحي الى رسوله الا بالبراهين النيرة والايات البينة